✅ موریانه ی فساد در جان کشور
✍محراب غنی
🔺رسانه ملی بالأخره به یک واقعیت تلخ اعتراف کرد و در چند بخش خبری جمعه ۱۴ آبان ۹۵، از زبان معاون اولِ رئیس جمهورگفت: 
«متاسفانه فساد مانند موریانه‌ای به جان کشور افتاده و اعتماد و اعتقاد مردم را نشانه گرفته است.»
🔺 تشبیه آقای جهانگیری بسیار معنی دار است و بعید می دانم آن مقام مسئول بی حساب و کتاب و بدون سند و دلیل سخن گفته باشد و نیز بعید می دانم وی در آن جایگاه به معنای سخن خود آگاه نباشد.او قاعدتاً باید متوجه باشد که «موریانه» چند ویژگیِ مهم دارد که بسیار شبیه «فساد» در کشور ما است:
۱.  موریانه ها همه چیز می خورند از چوب، الیاف، فرآورده های پشمی و پنبه ای گرفته تا کاغذ دیواری، چرم، موکت، لاستیک و پوشش کابل ها و..افراد فاسد نیز در این کشور «همه چیز خوار»اند. از رانت و رشوه و ربا و زمین و ساختمان و تراکم گرفته تا کوه و جنگل ونفت و دکل و دلار و ریال و... و موریانه فساد، همه چیز را نابود می کند. از اعتماد و اعتقاد مردم گرفته تا امید و آرزوی این ملت.
۲.  موریانه ها برای خوردنِ یک چیز، از بیرون به آن حمله نمی کنند و با ظاهر و روکش آن کاری ندارند، بلکه آن را از درون پوک می کنند. ماهیت فساد نیز در کشور ما این گونه است. بسیاری از فاسدان اقتصادی و اداری در درون سیستم قرار دارند و با آن رابطه ارگانیک پیدا کرده اند و کمتر اتفاق می افتد که این فاسدان، از بیرون مرزها به درون سیستم نفوذ کنند.
۳.  موریانه ها در بستر و زمینه مناسب یعنی فضاهای تاریک و مرطوب تخم ریزی و رشد می کنند. و تکثیر آن ها در فضای روشن متوقف می شود. فساد جامعه ی ما نیز خود به خود و بدون زمینه ی مناسب گسترش پیدا نمی کند.بلکه در زمینه ی مستعد و فضای تاریک تکثیر می شود و در پرتو روشنگری و شفافیت متوقف می شود.
۴.  موریانه ها در فضای چوب ها و تخته ها بهتر رشد می کنند. البته از پایه های میزها شروع می کنند. چون معمولاً مرطوبند! موریانه ی فساد، نیز خیلی از میز ها و تخت های شاهان را از پایه های آن  پوسانده وپوکانده و سپس فروریخته و بسیاری از کاخ ها را به ویرانه تبدیل کرده است. به قول خاقانی: 
دندانه ی هر قصری پندی دهدت نونو
قصر سرِ دندانه بشنو زبُنِ دندان
۵.   موریانه ها، خاموش و بی صدا می خورند و همواره صدای خرابکاری آن ها بعداً به گوش می رسد. وضعیتِ فساد درکشورِ ما نیز کاملاً این گونه است. صدایِ آن معمولاً بعد از مدت ها بلند می شود و فاصله ی زمانی زیادی  میانِ «جرم» و «جریمه» وجود دارد و کمتر کسی در دوره ی ریاستِ خود مجازات می شود. حکایتِ ما شبیه آن دزد است که مردم او را در حالِ دزدی دیدند، ولی نمی دانستند که او دزدی می کند. از او پرسیدند: چه می کنی؟ 
پاسخ داد: سه تار می نوازم! 
گفتند: پس چرا صدایش به گوش نمی رسد؟ 
جواب داد که: صدای این تار ها بعد از مدتی به گوش می رسد!!
۶.   موریانه ها،  قربانیان خود را چشم بسته انتخاب می کنند. برای موریانه فرقی نمی کند این چوبِ، عصای  حضرت سلیمان باشد یا پایه تخت سلطان سلیم! این تخت ها و میزها کوچک باشند یا بزرگ؟ موریانه ها در پوکاندنِ میزها با کسی شوخی و تعارف ندارند. فساد نیز به طور مطلق نابود کننده است و با هیچ دولت و حکومتی خویشاوندی ندارد. به قول زنده یاد قیصر امین پور:
میزبان من
اجتماع کور موریانه هاست
موریانه های ریز
موریانه های بی تمیز
میزهای کوچک و بزرگ را
چشم بسته انتخاب می کنند
آه !
موریانه های میزبان !
ذهن میزهای ما
جای تخم ریزی شماست !