⭕️ در حاشیه پخش ناباورانه برنامه "شوکران" از سیما!
هر قسمت برنامه "شوکران" که پخش می شود با خود فکر می کنم که آیا این برنامه می تواند ادامه داشته باشد؟ در زمان اقتدار کوتوله ها و در زمان سلطه نادانی بر تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها آیا می توان به دوره جدیدی از حضور فعال و آگاهانه رسانه ملی دل بست و جرقه های کم رمقی چون شوکران را بارقه هایی برای شعله ور شدن آتشی گرمابخش تلقی کرد؟
در فضایی که طی سالهای اخیر متاسفانه مدیران سطوح میانی کشور نه به اصول و ضوابط عقلی سیاستگذاری پای بند بوده اند و نه به خط مشی ها و نظرات رهبر انقلاب مبنی بر گسترش و توسعه کرسی های آزاداندیشی و صداقت و راستی با مردم وقعی نهاده اند و به مرور همه روزنه های امید را بر مخاطب رسانه و افکار عمومی بسته اند و ناخواسته بیننده محترم را دربست و مفت و مجانی در اختیار شبکه های بیگانه قرار داده اند، آیا می توان از سیمای جمهوری اسلامی برنامه ای تماشا کرد که پرسش جسارت آمیز رفراندوم را مطرح کند؟   
آفرین بر پیام فضلی نژاد، آفرین بر دکتر معینی پور و شبکه چهار سیما و آفرین بر دکتر میرباقری معاونت سیما که از فضای تنگ و تاریک و سیاه و نمور تظاهر و تجاهل بیرون آمدند و گرچه دیر ولی بالاخره جسارت و جرأت کردند که شجاعانه و روشنگرانه با حقیقت رو به رو شوند و پرسش کنند و جواب بشنوند و باب گفتگو را باز کنند. طبیعتا در فضای غلبه نفاق و تظاهر و دروغ و ریا انتظار معجزه ندارم اما همین اتفاق های شگفت_ هر چند کوچک و ساده - مانند پخش برنامه شوکران در چهلمین سال انقلاب شعله امید به اصلاح و تغییر را در دلهای نخبگان و جوانان روشن نگه می دارد. هر چند ناگفته پیداست که چه فشارهایی بر دوستان تهیه کننده و مدیران سازمان صدا وسیما آمده و خواهد آمد و بین خودمان باشد تقریبا امیدی هم به مقاومت و ایستادگی شان برای ادامه پخش شوکران ندارم! 
نوشته: محمدرضا زائرى